Τ’ Αυγούστου τα φρούτα

Κι αν με ρωτάτε και για πού, νωρίς τι τάχα βγήκα, πάω να προφτάσω τον παππού που με φιλεύει σύκα.

«Καλοκαίρια» στο ελληνικό τραγούδι – III

«Θα 'σαι καλοκαίρι», «Να 'τανε λέει καλοκαίρι», «Το καλοκαίρι θα 'ρθει», «Το καλοκαίρι», «Το Καλοκαιράκι», κι άλλα τόσα καλοκαίρια στα ελληνικά τραγούδια. Αναδρομή, από την αρχή του περασμένου αιώνα ως σήμερα :-) (μέρος τρίτον)

«Καλοκαίρια» στο ελληνικό τραγούδι – II

«Και αυτό το καλοκαίρι», «Πάμε να βρούμε καλοκαίρι», «Το παιδί μας, το καλοκαιράκι», «Καλοκαίρια και χειμώνες», «Ετούτο το καλοκαιράκι» κι άλλα τόσα, καλοκαίρια στα ελληνικά τραγούδια. Αναδρομή, από την αρχή του περασμένου αιώνα ως σήμερα :-) (μέρος δεύτερον)

«Καλοκαίρια» στο ελληνικό τραγούδι – I

«Το καλοκαίρι τώρα», «Καλοκαιράκι», «Μια αγάπη για το καλοκαίρι», «Ένα καλοκαίρι πέρασε», «Το καλοκαίρι εκείνο», «Τόσα καλοκαίρια» κι άλλα τόσα, καλοκαίρια στα ελληνικά τραγούδια. Αναδρομή, από την αρχή του περασμένου αιώνα ως σήμερα :-)

Ρέκβιεμ

της Βυζαντίας Πυριόχου-Γκυ Σε άκουγα που περπατούσες όλη νύχτα στο πάνω πάτωμα. Σε εκείνο το παλιό, ξύλινο πάτωμα με τις αμφίβολες σανίδες που έτριζε σε κάθε βήμα. Μέτραγα λοιπόν τα βήματά σου. Μέχρι το ξημέρωμα πρέπει να είχα μετρήσει ίσαμε τριακόσια. Με έναν αλλόκοτο, λατρευτικό τρόπο, ώστε ήξερα πότε πατάς με τις μύτες, πότε με … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ρέκβιεμ.

Οι Μάσκες της Πανούκλας

της Βυζαντίας Πυριόχου-Γκυ Δέκατος έβδομος αιών στην Ευρώπη και ο αέρας μοσχοβολάει. Οι άνθρωποι είναι υγιείς, χαρούμενοι, χωρίς έγνοιες και όλα τους τα παιδιά επιζούν. Πάμε πάλι. Δέκατος έβδομος αιών στην Ευρώπη και ο αέρας φέρνει μαζί του μια σάπια αποφορά. Ένα μείγμα πτωμάτων, περιττωμάτων, αμφίβολης σύστασης και ηλικίας ζουμιών. Οι άνθρωποι είναι άρρωστοι, δυστυχισμένοι, … Συνεχίστε να διαβάζετε το Οι Μάσκες της Πανούκλας.

Όνειρα της άμμου

του Διονύση Τσώνη Τι όνειρα μπορεί να ονειρευτεί ένα μυαλό από άμμο; Τα όνειρα των ανθρώπων είναι απομεινάρια, πληροφορίες που το μυαλό δεν πρόλαβε ή δεν ήθελε να επεξεργαστεί και τα ερμηνεύει με τον πιο βολικό τρόπο που μπορεί, ώστε να τα αποβάλλει από το σύστημα του. Ορμόνες και χυμοί που έχουν απομείνει στις συνάψεις … Συνεχίστε να διαβάζετε το Όνειρα της άμμου.

Της αθανασίας

«΄Ο,τι και να κάνεις, με ό,τι και να καταπιαστείς, να το κάνεις με αγάπη – αυτή είναι η μόνη αλάνθαστη συνταγή. Να βάζεις τα χέρια σου στα υλικά, να μην τα φοβάσαι. Να τα αγγίζεις, να τα μυρίζεις, να τα κοιτάς καλά, να «τ’ ακούς», να τα δοκιμάζεις. Να τα νιώθεις – έτσι μόνο θα σου πετυχαίνουν · όχι τα φαγητά, τα πάντα».

Το μακελειό

της Χριστίνας Παπαβασιλείου Πρέπει να ήταν λίγο μετά τις δύο τα μεσάνυχτα, όταν άρχισαν οι ήχοι να ξυπνάνε. Το σπίτι σαν να ξεδιπλωνόταν και να τεντωνόταν την ώρα που όλοι οι άλλοι σιγούσαν. Τα ξύλα του έβγαζαν τριγμούς, το ψυγείο έσπαγε τον περισσευούμενο πάγο, τα μαξιλάρια, χωρίς το βάρος των σωμάτων πάνω τους, φούσκωναν κάνοντας … Συνεχίστε να διαβάζετε το Το μακελειό.

Το μενού των αναμνήσεων

της Βυζαντίας Πυριόχου-Γκυ Η Τζελσομίνα πάσχει από αρθριτικά, όμως αυτό το αεράκι του Απρίλη την συγκινεί περισσότερο από ό,τι την κάνει να υποφέρει. Υγρό, ευωδιαστό, το βράδυ πέφτει αργά πάνω στα γόνατά της, καθώς η τέντα του μπαλκονιού αποκαλύπτει το σούρουπο. Η ώρα είναι εφτά και σαράντα. Η Τζελσομίνα είναι εβδομηντατεσσάρων. Κάποιο μικρό αστείο παραμονεύει … Συνεχίστε να διαβάζετε το Το μενού των αναμνήσεων.