Φιλιά στο Αυγολέμονο

Στη Ζάκυνθο, πριν τα ξένα (εξ Αθηνών τουλάχιστον) έθιμα, είχαμε ένα και μοναδικό φαγητό δια πάσαν εορτήν, νόσον και μαλακίαν. Χριστούγεννα; Πρωτοχρονιά; Πάσχα; Δεκαπενταύγουστο; Γενέθλια; Γιορτές; Ορκωμοσία της κόρης στη Γουαδελούπη; Γάμος; Βαφτίσια; Κηδεία; Χωρισμός από το βλήμα που σε τυράνναγε; Χάσιμο τριών κιλών; Αλλαγή σεντονιών; Σε όλες τις σημαντικές στιγμές του Ζακυθινού, μια ιερή λέξη πλανάται στην σκέψη του καθενός: Αυγολέμονο.

Advertisements

Μαθήματα Παιδικής Μαγειρικής (δύο τω αριθμώ)

Μαζί με τα σχολεία, μαζί με τα μαθήματα τα φθινοπωρινά, γεννιόταν σε μας, τα κοριτσάκια των Εργατικών Κατοικιών, μια ιδέα. Είμαστε τόσο διαφορετικές, η καθεμία ξέρει διαφορετικά πράγματα. Άλλη ζωγραφίζει καλύτερα, άλλη πάει μπαλέτο, άλλη φτιάχνει γλυκά με τη μαμά της. Γιατί να μη μάθει καθεμία στις υπόλοιπες την δική της ικανότητα; Δημιουργούμε λοιπόν τα Μαθήματα της Γειτονιάς, όπου εφτά κοριτσάκια ηλικίας μεταξύ 7 και 9 ετών μαζευόμαστε μια φορά τη βδομάδα σε κουζίνες, αυλές, παιδικά δωμάτια, σαλόνια με την ανοχή της μαμάς για να διδάξουμε η μία την άλλη. Υπέροχη ιδέα!

Της αθανασίας

«΄Ο,τι και να κάνεις, με ό,τι και να καταπιαστείς, να το κάνεις με αγάπη – αυτή είναι η μόνη αλάνθαστη συνταγή. Να βάζεις τα χέρια σου στα υλικά, να μην τα φοβάσαι. Να τα αγγίζεις, να τα μυρίζεις, να τα κοιτάς καλά, να «τ’ ακούς», να τα δοκιμάζεις. Να τα νιώθεις – έτσι μόνο θα σου πετυχαίνουν · όχι τα φαγητά, τα πάντα».

Το μενού των αναμνήσεων

της Βυζαντίας Πυριόχου-Γκυ Η Τζελσομίνα πάσχει από αρθριτικά, όμως αυτό το αεράκι του Απρίλη την συγκινεί περισσότερο από ό,τι την κάνει να υποφέρει. Υγρό, ευωδιαστό, το βράδυ πέφτει αργά πάνω στα γόνατά της, καθώς η τέντα του μπαλκονιού αποκαλύπτει το σούρουπο. Η ώρα είναι εφτά και σαράντα. Η Τζελσομίνα είναι εβδομηντατεσσάρων. Κάποιο μικρό αστείο παραμονεύει … Συνεχίστε να διαβάζετε Το μενού των αναμνήσεων.