Το πλωτό σπίτι

Από το δυαράκι της είχε πάρει μόνο ένα ξύλινο κουτί. Τίποτα δεν είχε μέσα, απλά της άρεσε. Ένα απλό ξύλινο κουτί, λευκό κι εκείνο σαν το γάλα, σαν εκείνη. Σχεδίαζε κάποτε να το γεμίσει χρώματα, τελικά της άρεσε έτσι. Όλα λευκαίνουν με τον καιρό. Λευκαίνουν, μαλακώνουν, ησυχάζουν. Κάποια μέρα ίσως να έβρισκε κάτι πολύτιμο να βάλει μέσα. Ένα κοχύλι ίσως, αλλά τα κοχύλια εδώ αφθονούν: τίποτα εν αφθονία δεν είναι πολύτιμο.

Advertisements

Ρέκβιεμ

της Βυζαντίας Πυριόχου-Γκυ Σε άκουγα που περπατούσες όλη νύχτα στο πάνω πάτωμα. Σε εκείνο το παλιό, ξύλινο πάτωμα με τις αμφίβολες σανίδες που έτριζε σε κάθε βήμα. Μέτραγα λοιπόν τα βήματά σου. Μέχρι το ξημέρωμα πρέπει να είχα μετρήσει ίσαμε τριακόσια. Με έναν αλλόκοτο, λατρευτικό τρόπο, ώστε ήξερα πότε πατάς με τις μύτες, πότε με … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ρέκβιεμ.

Όνειρα της άμμου

του Διονύση Τσώνη Τι όνειρα μπορεί να ονειρευτεί ένα μυαλό από άμμο; Τα όνειρα των ανθρώπων είναι απομεινάρια, πληροφορίες που το μυαλό δεν πρόλαβε ή δεν ήθελε να επεξεργαστεί και τα ερμηνεύει με τον πιο βολικό τρόπο που μπορεί, ώστε να τα αποβάλλει από το σύστημα του. Ορμόνες και χυμοί που έχουν απομείνει στις συνάψεις … Συνεχίστε να διαβάζετε το Όνειρα της άμμου.

Ο γραφέας

Από όλες τις πόλεις στις οποίες έχω ταξιδέψει, υπάρχει μία που μου έχει μείνει πιο έντονα στη θύμηση, κι αυτό γιατί είναι πραγματικά μια πολύ εξωτική πόλη. Στα μάτια των ξένων φαντάζει παραμυθένια. Υπάρχουν γι' αυτή πολλοί θρύλοι και παράξενες ιστορίες που πηγάζουν από το ότι κανείς από τους πολίτες της δεν την έχει ποτέ εγκαταλείψει. Ποτέ δεν έχει ταξιδέψει κάποιος μακριά απ' αυτήν. Κι όσοι ζουν εκεί, δεν έχουν εκφράσει ποτέ την επιθυμία τους για κάτι τέτοιο.