«Καλοκαίρια» στο ελληνικό τραγούδι – III

«Θα 'σαι καλοκαίρι», «Να 'τανε λέει καλοκαίρι», «Το καλοκαίρι θα 'ρθει», «Το καλοκαίρι», «Το Καλοκαιράκι», κι άλλα τόσα καλοκαίρια στα ελληνικά τραγούδια. Αναδρομή, από την αρχή του περασμένου αιώνα ως σήμερα :-) (μέρος τρίτον)

«Καλοκαίρια» στο ελληνικό τραγούδι – II

«Και αυτό το καλοκαίρι», «Πάμε να βρούμε καλοκαίρι», «Το παιδί μας, το καλοκαιράκι», «Καλοκαίρια και χειμώνες», «Ετούτο το καλοκαιράκι» κι άλλα τόσα, καλοκαίρια στα ελληνικά τραγούδια. Αναδρομή, από την αρχή του περασμένου αιώνα ως σήμερα :-) (μέρος δεύτερον)

«Καλοκαίρια» στο ελληνικό τραγούδι – I

«Το καλοκαίρι τώρα», «Καλοκαιράκι», «Μια αγάπη για το καλοκαίρι», «Ένα καλοκαίρι πέρασε», «Το καλοκαίρι εκείνο», «Τόσα καλοκαίρια» κι άλλα τόσα, καλοκαίρια στα ελληνικά τραγούδια. Αναδρομή, από την αρχή του περασμένου αιώνα ως σήμερα :-)

Bowie & Orwell: Τα Διαμαντένια Σκυλιά

Το Diamond Dogs είναι το όγδοο άλμπουμ του Άγγλου μουσικού David Bowie. Κυκλοφόρησε στις 24 Μαΐου 1974 από τη δισκογραφική εταιρεία RCA. Θεματικά, ήταν το ειδύλλιο του μυθιστορήματος 1984 του George Orwell με το λαμπερό όραμα του Bowie για έναν μετα-αποκαλυπτικό κόσμο. Ο Bowie ήθελε μάλιστα να κάνει μια θεατρική μεταφορά του βιβλίου του Orwell, και … Συνεχίστε να διαβάζετε το Bowie & Orwell: Τα Διαμαντένια Σκυλιά.

Σε νιώθω

Αυτό· που σιγομουρμουράω τον σκοπό του τραγουδιού που εκείνη τη στιγμή ακούς σε άλλη πόλη, εν αγνοία μου

Της αθανασίας

«΄Ο,τι και να κάνεις, με ό,τι και να καταπιαστείς, να το κάνεις με αγάπη – αυτή είναι η μόνη αλάνθαστη συνταγή. Να βάζεις τα χέρια σου στα υλικά, να μην τα φοβάσαι. Να τα αγγίζεις, να τα μυρίζεις, να τα κοιτάς καλά, να «τ’ ακούς», να τα δοκιμάζεις. Να τα νιώθεις – έτσι μόνο θα σου πετυχαίνουν · όχι τα φαγητά, τα πάντα».

Πολυφωνία. Πολύ, όμως!

Άκουσα πολυφωνικό Ηπείρου πριν λίγα χρόνια. Ως τότε ούτε που γνώριζα ότι υπήρχε. Και με θυμάμαι να αναφωνώ «Μπαχ!». Ναι, ξέρω, θα μου πείτε "καμία σχέση". Ούτε οι κανόνες που διέπουν την μία μουσική και την άλλη, ούτε τα διαστήματα, ούτε η ανάπτυξη των μελωδιών, πουθενά δεν συγκλίνουν, αλλά εγώ επέμενα, Μπαχ. Η αίσθηση να ήταν που με έκανε να το λέω; Το ανατρίχιασμα; Οι φωνές που μπλέκονταν μεταξύ τους; Ακόμα δεν έχω βρει την απάντηση, αλλά επιμένω να το αποκαλώ έτσι.

Ο βασιλιάς Αλέξανδρος ζει στην Ύδρα

Στις πρώτες μου διακοπές, στην Ύδρα, παίρνω μαζί μου ένα μπλοκ ακουαρέλας. Είμαι δεκαεφτά χρονών και με φαντάζομαι να κάθομαι στο λιμάνι, σε ένα αστραφτερό παγκάκι και να σκιτσάρω εικόνες ονειρικές. Μία κάθε μέρα, λέω, μία κάθε μέρα. Δεν ήταν πολλές οι μέρες, μόλις τρεις.

Ήμασταν, πια, πρωταθλητές.

Όσοι το ζήσαμε δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ. Τόσα χρόνια, κι ακόμα νιώθουμε συγκίνηση με το "τιρουρίρου', τις πρώτες νότες του «Final Countdown» των Europe, που συνδέθηκε με τον αγώνα.

Δώδεκα χρονών

Σίγουρα στην παράδοση βρίσκουμε περιγραφές καταστάσεων που ξεφεύγουν από την λογική, τραγουδιούνται ή εξιστορούνται δράκοι, χθόνιες κόρες που ανακαλούνται να ξυπνήσουν από έναν ύπνο-θάνατο, παιδοκτονίες κι άλλα τέτοια ακραία, μήπως εκεί να εντάξουμε και τις δωδεκάχρονες κοπέλες; Αν μη τι άλλο, για να τις χορέψουμε χωρίς άθελά μας να γινόμαστε παθητικοί συνένοχοι.