Bowie & Orwell: Τα Διαμαντένια Σκυλιά

Το Diamond Dogs είναι το όγδοο άλμπουμ του Άγγλου μουσικού David Bowie. Κυκλοφόρησε στις 24 Μαΐου 1974 από τη δισκογραφική εταιρεία RCA. Θεματικά, ήταν το ειδύλλιο του μυθιστορήματος 1984 του George Orwell με το λαμπερό όραμα του Bowie για έναν μετα-αποκαλυπτικό κόσμο. Ο Bowie ήθελε μάλιστα να κάνει μια θεατρική μεταφορά του βιβλίου του Orwell, και … Συνεχίστε να διαβάζετε το Bowie & Orwell: Τα Διαμαντένια Σκυλιά.

Ρέκβιεμ

της Βυζαντίας Πυριόχου-Γκυ Σε άκουγα που περπατούσες όλη νύχτα στο πάνω πάτωμα. Σε εκείνο το παλιό, ξύλινο πάτωμα με τις αμφίβολες σανίδες που έτριζε σε κάθε βήμα. Μέτραγα λοιπόν τα βήματά σου. Μέχρι το ξημέρωμα πρέπει να είχα μετρήσει ίσαμε τριακόσια. Με έναν αλλόκοτο, λατρευτικό τρόπο, ώστε ήξερα πότε πατάς με τις μύτες, πότε με … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ρέκβιεμ.

Ν’ ακουμπήσω

Ν' ακουμπήσω, είπε αυτός (θα ξεφωνίσω, είπ' εκείνη αχ, λιγουλάκη* είπε αυτός) πλάκα έχει, είπ' εκείνη (ν' αγγίξω, είπε αυτός δηλαδή πόσο, είπ' εκείνη πολύ, είπε αυτός) γιατί όχι, είπε εκείνη (εμπρός, αρχίζουμε, είπε αυτός όχι και πάρα πολύ, είπε εκείνη τι θα πει πάρα πολύ, είπε αυτός να εκεί που είσαι τώρα είπε εκείνη) … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ν’ ακουμπήσω.

Οι Μάσκες της Πανούκλας

της Βυζαντίας Πυριόχου-Γκυ Δέκατος έβδομος αιών στην Ευρώπη και ο αέρας μοσχοβολάει. Οι άνθρωποι είναι υγιείς, χαρούμενοι, χωρίς έγνοιες και όλα τους τα παιδιά επιζούν. Πάμε πάλι. Δέκατος έβδομος αιών στην Ευρώπη και ο αέρας φέρνει μαζί του μια σάπια αποφορά. Ένα μείγμα πτωμάτων, περιττωμάτων, αμφίβολης σύστασης και ηλικίας ζουμιών. Οι άνθρωποι είναι άρρωστοι, δυστυχισμένοι, … Συνεχίστε να διαβάζετε το Οι Μάσκες της Πανούκλας.

Ο βασιλιάς Αλέξανδρος ζει στην Ύδρα

Στις πρώτες μου διακοπές, στην Ύδρα, παίρνω μαζί μου ένα μπλοκ ακουαρέλας. Είμαι δεκαεφτά χρονών και με φαντάζομαι να κάθομαι στο λιμάνι, σε ένα αστραφτερό παγκάκι και να σκιτσάρω εικόνες ονειρικές. Μία κάθε μέρα, λέω, μία κάθε μέρα. Δεν ήταν πολλές οι μέρες, μόλις τρεις.

Το μενού των αναμνήσεων

της Βυζαντίας Πυριόχου-Γκυ Η Τζελσομίνα πάσχει από αρθριτικά, όμως αυτό το αεράκι του Απρίλη την συγκινεί περισσότερο από ό,τι την κάνει να υποφέρει. Υγρό, ευωδιαστό, το βράδυ πέφτει αργά πάνω στα γόνατά της, καθώς η τέντα του μπαλκονιού αποκαλύπτει το σούρουπο. Η ώρα είναι εφτά και σαράντα. Η Τζελσομίνα είναι εβδομηντατεσσάρων. Κάποιο μικρό αστείο παραμονεύει … Συνεχίστε να διαβάζετε το Το μενού των αναμνήσεων.

Ο γραφέας

Από όλες τις πόλεις στις οποίες έχω ταξιδέψει, υπάρχει μία που μου έχει μείνει πιο έντονα στη θύμηση, κι αυτό γιατί είναι πραγματικά μια πολύ εξωτική πόλη. Στα μάτια των ξένων φαντάζει παραμυθένια. Υπάρχουν γι' αυτή πολλοί θρύλοι και παράξενες ιστορίες που πηγάζουν από το ότι κανείς από τους πολίτες της δεν την έχει ποτέ εγκαταλείψει. Ποτέ δεν έχει ταξιδέψει κάποιος μακριά απ' αυτήν. Κι όσοι ζουν εκεί, δεν έχουν εκφράσει ποτέ την επιθυμία τους για κάτι τέτοιο.

Η Θεωρία των Έξι Βημάτων

Κι όμως. Υπάρχει ένα σημείο στο σύμπαν που είσαι γνωστός με τον Ομπάμα, τον Χώκινγκ, την Αντζελίνα Τζολί και τον Στήβεν Κινγκ. Και δεν είναι όσο μακριά νομίζεις: οριακά έξι βήματα.