Η εθνική μας απόδραση

από τη Βυζαντία Πυριόχου-Γκυ Το 1992 ήταν η χρονιά που ο Δημήτρης Μητροπάνος έκανε μια θριαμβευτική είσοδο στο σύγχρονο ελληνικό ζεϊμπέκικο. Μη με πιάσετε από τα μούτρα: γνωρίζω πως ήταν ήδη μεγάλο και σημαντικό όνομα, με κάτι παραπάνω από αξιόλογες συνεργασίες με συνθέτες και στιχουργούς, και πως η παρουσία του στη δισκογραφία μετρούσε χρόνο ήδη … Συνεχίστε να διαβάζετε Η εθνική μας απόδραση.

Advertisements

Το ταξίδι της επιστροφής

*από τη Νεφέλη Καλογεροπούλου ...είναι εμπειρία παράξενης υφής, έλεγε ένας στίχος σκαρωμένος από τον φίλο μου τον Γεράσιμο, που μου έχει σκαλώσει ως ατάκα εδώ και χρόνια κάθε που επιστρέφω και είναι πραγματικά μια εμπειρία παράξενης υφής: θες γιατί ταξιδεύω με ΚΤΕΛ μέσα στη νύχτα· θες γιατί ταξιδεύω με πλοίο, οποιαδήποτε στιγμή· θες γιατί ταξιδεύω … Συνεχίστε να διαβάζετε Το ταξίδι της επιστροφής.

Τζαβέλλας και Τσάπλιν: εμπειρικοί κι εμπορικοί

Σαν σήμερα, πριν από 102 χρόνια (10 Αυγούστου 1916), γεννήθηκε ο σπουδαίος Έλληνας σκηνοθέτης κινηματογράφου Γιώργος Τζαβέλλας. Με αφορμή την επέτειο, ο Γιώργος Θεοχάρης μάς χαρίζει ένα μικρό απόσπασμα του βιβλίου που γράφει γι' αυτόν: «Γιώργος Τζαβέλλας, σκηνοθέτης κινηματογράφου».

Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ’ όνειρό μου…

Ενενήντα χρόνια πέρασαν από την αυτοκτονία του αγαπημένου μου Κ. Γ. Καρυωτάκη. Σαν «φόρο τιμής κι αγάπης», προσπάθησα να συγκεντρώσω όλα τα μελοποιημένα ποιήματά του. Κι είναι πολλά!

Ο Κλόουν και η άλλη του πλευρά

της Βυζαντίας Πυριόχου-Γκυ Ο κλόουν στο τσίρκο είναι ένας αστείος χαρακτήρας… ή τουλάχιστον, τέτοιος προορίζεται να είναι. Με τις τούμπες, τα χάχανα, τις καραμούζες, τις τούρτες που τρώει στα μούτρα, ο κλόουν είναι η ενσάρκωση ενός κακομοίρη που παθαίνει όλα εκείνα που ελπίζουμε να μη πάθουμε εμείς. Το σημαντικό είναι ότι επιζεί. Και ότι ποτέ … Συνεχίστε να διαβάζετε Ο Κλόουν και η άλλη του πλευρά.

Βουτιά από ψηλά

Από την Ερασμία Κρητικού. Είδα ένα όνειρο χθες βράδυ. Πήγα να στο διηγηθώ ενθουσιασμένη κ βιαστική, αλλά μετά θυμήθηκα πως πια δε μιλάμε. Στ' όνειρό μου βυθιζόμουν σε μια μολυβένια θάλασσα, ακριβώς σαν αυτή που 'χα φτιάξει εικόνα στην εφηβεία μου όταν πρωτάκουσα να το τραγουδάνε οι Ενδελέχεια. Αυτοί δεν ήτανε; Όμως –άκου να δεις!– … Συνεχίστε να διαβάζετε Βουτιά από ψηλά.

Πρωτομαγιά

Ένα ποίημα, ένα τραγούδι, μια φωτογραφία για την Πρωτομαγιά

Δέκα Λεπτά

Έχω δέκα λεπτά για να γράψω αυτό το κείμενο, σκέφτηκα, και αγχώθηκα από την αρχή. Δέκα λεπτά – όσο διαρκεί ο καφές ακόμα στο φλιτζάνι μου, όσο επιτρέπω στον εαυτό μου να καθυστερήσει λίγο ακόμα.

Μνήμη Μπούμπας Δημητροκάλλη

Δεν περιμένω “επετείους” για να θυμάμαι τους ανθρώπους που αγαπώ – τους κουβαλάω καθημερινά στη σκέψη και στις πράξεις μου, στον ύπνο και στον ξύπνιο μου. Μα είναι ευκαιρία να τους θυμίζω στους υπόλοιπους. Μόνο γι’ αυτό, “θυμάμαι” σήμερα, (τρία χρόνια μετά τον θάνατό της) τη μεγαλύτερή μου φίλη, την Μπούμπα Δημητροκάλλη.

Κείμενα για την Μπούμπα

Την Μπούμπα Δημητροκάλη τη γνώρισα το 2011. Στα λίγα χρόνια που οι ζωές μας συνέπεσαν (με αντίκτυπο στη δική μου αντιστρόφως ανάλογο της χρονικής διάρκειας της φιλίας μας), περάσαμε κάποιες ανεκτίμητες ώρες μαζί. Συζητούσαμε, τρώγαμε, πίναμε – και γελάγαμε. Το γέλιο: αυτό ήταν που κυρίως μας ένωνε.