«Η φιλολογία των ευχών», ογδόντα έξι χρόνια πριν

[επιμέλεια: Νατάσσα Συλλιγνάκη] Σκαλίζοντας παλιά αρχεία στον σκληρό μου δίσκο, έπεσα πάνω σ’ ένα έγγραφο με τίτλο “φιλολογία των ευχών”. Θυμήθηκα πως είχα αντιγράψει ένα κείμενο από απόκομμα εφημερίδας για να το κάνει ποστ ο φίλος μου ο AfMarx. Πριν 10 χρόνια. Θυμήθηκα την κουβέντα που είχαμε κάνει με την αφορμή – και ακόμα δεν … Συνεχίστε να διαβάζετε «Η φιλολογία των ευχών», ογδόντα έξι χρόνια πριν.

Advertisements

Προσεχώς κεριά

του Γιώργου Θεοχάρη   στη Χίλντα και στον Γιάννη «Δεν μπορούσα να μείνω ούτε στιγμή ήρεμος χωρίς να γερνάω»– Ίταλο Σβέβο, Η συνείδηση του Ζήνωνα   Θα προτιμούσα να πω: «Ο πατέρας μου πέθανε· πάμε παρακάτω». Από την άλλη, αν ήταν τόσο απλό, θα είχαμε πάει παρακάτω χωρίς παράπλευρες απώλειες. Ή δεν θα είχαμε πάει … Συνεχίστε να διαβάζετε Προσεχώς κεριά.

Η εθνική μας απόδραση

από τη Βυζαντία Πυριόχου-Γκυ Το 1992 ήταν η χρονιά που ο Δημήτρης Μητροπάνος έκανε μια θριαμβευτική είσοδο στο σύγχρονο ελληνικό ζεϊμπέκικο. Μη με πιάσετε από τα μούτρα: γνωρίζω πως ήταν ήδη μεγάλο και σημαντικό όνομα, με κάτι παραπάνω από αξιόλογες συνεργασίες με συνθέτες και στιχουργούς, και πως η παρουσία του στη δισκογραφία μετρούσε χρόνο ήδη … Συνεχίστε να διαβάζετε Η εθνική μας απόδραση.

Το ταξίδι της επιστροφής

*από τη Νεφέλη Καλογεροπούλου ...είναι εμπειρία παράξενης υφής, έλεγε ένας στίχος σκαρωμένος από τον φίλο μου τον Γεράσιμο, που μου έχει σκαλώσει ως ατάκα εδώ και χρόνια κάθε που επιστρέφω και είναι πραγματικά μια εμπειρία παράξενης υφής: θες γιατί ταξιδεύω με ΚΤΕΛ μέσα στη νύχτα· θες γιατί ταξιδεύω με πλοίο, οποιαδήποτε στιγμή· θες γιατί ταξιδεύω … Συνεχίστε να διαβάζετε Το ταξίδι της επιστροφής.

Τζαβέλλας και Τσάπλιν: εμπειρικοί κι εμπορικοί

Σαν σήμερα, πριν από 102 χρόνια (10 Αυγούστου 1916), γεννήθηκε ο σπουδαίος Έλληνας σκηνοθέτης κινηματογράφου Γιώργος Τζαβέλλας.
Με αφορμή την επέτειο, ο Γιώργος Θεοχάρης μάς χαρίζει ένα μικρό απόσπασμα του βιβλίου που γράφει γι' αυτόν: «Γιώργος Τζαβέλλας, σκηνοθέτης κινηματογράφου».

Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ’ όνειρό μου…

Ενενήντα χρόνια πέρασαν από την αυτοκτονία του αγαπημένου μου Κ. Γ. Καρυωτάκη. Σαν «φόρο τιμής κι αγάπης», προσπάθησα να συγκεντρώσω όλα τα μελοποιημένα ποιήματά του. Κι είναι πολλά!

Ο Κλόουν και η άλλη του πλευρά

της Βυζαντίας Πυριόχου-Γκυ Ο κλόουν στο τσίρκο είναι ένας αστείος χαρακτήρας… ή τουλάχιστον, τέτοιος προορίζεται να είναι. Με τις τούμπες, τα χάχανα, τις καραμούζες, τις τούρτες που τρώει στα μούτρα, ο κλόουν είναι η ενσάρκωση ενός κακομοίρη που παθαίνει όλα εκείνα που ελπίζουμε να μη πάθουμε εμείς. Το σημαντικό είναι ότι επιζεί. Και ότι ποτέ … Συνεχίστε να διαβάζετε Ο Κλόουν και η άλλη του πλευρά.

Βουτιά από ψηλά

Από την Ερασμία Κρητικού. Είδα ένα όνειρο χθες βράδυ. Πήγα να στο διηγηθώ ενθουσιασμένη κ βιαστική, αλλά μετά θυμήθηκα πως πια δε μιλάμε. Στ' όνειρό μου βυθιζόμουν σε μια μολυβένια θάλασσα, ακριβώς σαν αυτή που 'χα φτιάξει εικόνα στην εφηβεία μου όταν πρωτάκουσα να το τραγουδάνε οι Ενδελέχεια. Αυτοί δεν ήτανε; Όμως –άκου να δεις!– … Συνεχίστε να διαβάζετε Βουτιά από ψηλά.

Πρωτομαγιά

Ένα ποίημα, ένα τραγούδι, μια φωτογραφία για την Πρωτομαγιά

Δέκα Λεπτά

Έχω δέκα λεπτά για να γράψω αυτό το κείμενο, σκέφτηκα, και αγχώθηκα από την αρχή. Δέκα λεπτά – όσο διαρκεί ο καφές ακόμα στο φλιτζάνι μου, όσο επιτρέπω στον εαυτό μου να καθυστερήσει λίγο ακόμα.